Ο Γάμος

​

Ὁ Γάμος εἶναι προεικόνιση τοῦ γαμήλιου γεῦματος στή Βασιλεία τῶν Ουρανῶν (βλ. Παραβολή τῶν Βασιλικῶν Γάμων, Ματθ. ΚΒ᾽ στῖχ.1-15). Οἱ ἑνούμενοι στόν γάμο νεόνυμφοι  συνάπτονται ὥς νέα μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, δηλ. τῆς Ἐκκλησίας.
Ο Απόστολος Παύλος χαρακτηρίζει τον γάμο – τη νόμιμη και για όλη τους τη ζωή ένωση άντρα και γυναίκας – ως “μυστήριον μέγα” κι από τα πρώτα της χρόνια η Εκκλησία τον ευλόγησε με ειδική ακολουθία που συμπεριλαμβάνεται στα επτά μυστήρια. Μόνο με την ευλογία της Εκκλησίας, που δίνεται με το μυστήριο του γάμου, ο άνδρας και η γυναίκα γίνονται ανδρόγυνο.
Συμβολικά στοιχεία του γάμου είναι τα δαχτυλίδια, τα στέφανα, η ένωση των χεριών και το κοινό ποτήρι.
Ἡ νύμφη φορᾶ λευκό νυφικό ἔνδυμα σέ ἔνδειξη ἁγνότητας.
Οἱ μελλόνυμφοι στέκονται ὄρθιοι ὁ ἕνας δίπλα στόν ἄλλο. Αὐτό συμβολίζει τήν ἰσοτιμία τῶν δύο φύλλων. Δέν εἶναι κανένας κατώτερος τοῦ ἄλλου, ἀλλά ἀμφότεροι ἰσάξιοι καί ἰσότιμοι. Εἶναι καί οἱ δύο «σύζυγοι» δηλ. κάτω ἀπό τόν ἴδιο ἐκούσιο ζυγό.
Η ανταλλαγή των δαχτυλιδιών, στο πρώτο μέρος της ακολουθίας του γάμου που λέγεται αρραβώνας, σημαίνει ότι ο καθένας παραδίνει τον εαυτό του στον άλλον. Η τελετή αυτή, που σήμερα τελείται κατά τη διάρκεια της ακολουθίας, παλιότερα τελούνταν ξεχωριστά.
Τα στέφανα, που παλιότερα έμοιαζαν με βασιλικά διαδήματα, είναι σύμβολα νίκης, γιατί οι νυμφευόμενοι αγωνίστηκαν για να φτάσουν στο γάμο τους ενάρετοι. Η ένωση των χεριών σημαίνει την οριστική τους απόφαση να μείνουν ενωμένοι για πάντα και την αλληλοενίσχυσή τους. Μαζί οι δυο τους θα είναι δυνατοί. Τέλος πίνουν κρασί από το ίδιο ποτήρι που σημαίνει ότι μαζί θα “πιουν”, θα περάσουν όλα τα ευχάριστα ή δυσάρεστα της ζωής τους.
Η ακολουθία του γάμου είναι ιδιαίτερα χαρούμενη. Έχει ένα στοιχείο θριαμβευτικό, που κορυφώνεται στο λεγόμενο “χορό του Ησαΐα”, όταν ο ιερέας οδηγεί το ζευγάρι τρεις φορές γύρω από το τραπέζι, ενώ ψάλλεται το τροπάριο ‘ Ἠσαΐα, χόρευε, ἡ Παρθένος ἔσχεν ἐν γαστρί…”.
Τέλος ο ιερέας οδηγεί τους νεόνυμφους μπροστά στην Ωραία Πύλη και αφού διαβάσει τις κατάλληλες ευχές τους ευλογεί και τους εύχεται.
Ο γάμος είναι ένα σπουδαιότατο γεγονός στη ζωή των δύο ανθρώπων που τον αποφασίζουν. Η αρμονία στη συμβίωση απαιτεί υπομονή και ταπείνωση, παραίτηση του καθένα από το εγωιστικό του θέλημα, αγάπη και υποχωρητικότητα. Αυτά θα τα πετύχουν οι νυμφευόμενοι και με δική τους προσπάθεια αλλά κυρίως με τη βοήθεια του Θεού,  Τον οποίον όλοι παρακαλούμε να τους ευλογήσει. Την ώρα του μυστηρίου λοιπόν πρέπει να προσευχόμαστε όλοι για την αρμονία του ζευγαριού και όχι να συμπεριφερόμαστε όπως σε μια κοσμική σύναξη.


Η   Π Ρ Ο Ε Τ Ο Ι Μ Α Σ Ι Α   Π Ο Υ   Μ Α Σ   Δ Ι Α Φ Ε Υ Γ Ε Ι !
 
   Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὀνομάζει τόν χριστιανικό γάμο «μέγα μυστήριον». Αὐτό δέχεται ἡ Ἐκκλησία μας. Αὐτό πιστεύουμε οἱ χριστιανοί. Γι᾽ αὐτό καί οἱ μελλόνυμφοι ἐπιβάλλεται νά προετοιμάζονται πνευματικά γιά τήν εὐλογημένη ὥρα τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου τους.

    Δυστυχῶς, μᾶς ἀπορροφοῦν καί μᾶς καταπονοῦν οἱ προετοιμασίες γιά πολύ δευτερεύοντα ζητήματα καί μᾶς διαφεύγει ἡ πνευματική προετοιμασία γιά τό ἴδιο τό μυστήριο.

    Ἡ Ἐκκλησία μας προτείνει οἱ μελλόνυμφοι : 
● Νά ἐπιδιώξουν νά ἐξομολογηθοῦν στόν πνευματικό τους πατέρα καί νά ζητήσουν τήν εὐχή του.
● Νά ἐκκλησιαστοῦν καί νά κοινωνήσουν τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου μας.
● Νά προσευχηθοῦν θερμά γιά τόν κορυφαῖο αὐτό σταθμό τῆς ζωῆς τους, ὅπως εἶναι ἡ ὥρα τοῦ γάμου.
● Μέσα ἀπό τήν ἀνάγνωση ἑνός ἀπό τά τόσο ἀξιόλογα βιβλία που κυκλοφοροῦν νά ἐμβαθύνουν στό νόημα τοῦ χριστιανικοῦ γάμου.
 
Ο   Σ Τ Ο Λ Ι Σ Μ Ο Σ   Τ Ο Υ   Ν Α Ο Υ
 
   Ὁ ναός μας εἶναι ἱερός τόπος, ὅπου λατρεύουμε τόν Θεό καί ἱερουργοῦνται τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας. Κανείς δέν ἐπιτρέπεται μέσα στό ναό νά κάνει ὅ,τι τοῦ ἀρέσει ἤ νά τόν «στολίζει» ὅπως ἐκεῖνος νομίζει.

    Δυστυχῶς οἱ παρεμβάσεις ἀσχέτων ἀνθρώπων ἀναφορικά μέ τόν στολισμό τοῦ ναοῦ κατά τό μυστήριο τοῦ γάμου ἔχουν φτάσει στό ἀπροχώρητο ! Δέν διακοσμοῦν, ἀλλά βεβηλώνουν τίς ἐκκλησίες μας.

    Εἶναι ἀνάγκη νά διαφυλάξουμε τήν ἱερότητα τοῦ χώρου καί τή σεμνότητα κατά τήν τέλεση τῶν μυστηρίων. Καί σέ αὐτό ἔχουμε μεγάλη εὐθύνη ὅλοι μας. Προπάντων ἐμεῖς οἱ   ἱερωμένοι.
    Ἐπιτρέπεται:
    Ὁ σεμνός στολισμός τοῦ σολέα μέ δύο ἀνθοδέσμες δεξιά καί ἀριστερά καί, φυσικά, μέ τίς δύο γαμήλιες λαμπάδες. Κι αὐτές ὅμως ὄχι ὀγκώδεις καί ἐξεζητημένες, πράγμα τό ὁποῖο δυσκολεύει καί πρακτικά τήν τέλεση τοῦ μυστηρίου.
   Δέν ἐπιτρέπονται:
● Προκλητικοί φωτισμοί καί προβολεῖς πού μεταβάλλουν τόν ναό σέ φωτογραφικό στούντιο.
● Ὁ στολισμός τῶν κιγκλιδωμάτων τοῦ κεντρικοῦ διαδρόμου τοῦ Ναοῦ μέ λουλούδια, φαναράκια, σχοινιά, τούλια ἤ ὑφάσματα.
● Ἀλλά καί στόν πρόναο ἤ τόν αὔλειο χῶρο τοῦ ναοῦ δέν εἶναι ἐπιτρεπτή ἡ χρήση βεγγαλικῶν ἤ ἄλλων πραγμάτων πού δέν ἁρμόζουν στόν χῶρο καί τόν ρυπαίνουν.

Η   Π Α Ρ Ο Υ Σ Ι Α   Μ Α Σ   Σ Τ Ο   Μ Υ Σ Τ Η Ρ Ι Ο
 
   Ὁ γάμος —τό εἴπαμε— εἶναι μυστήριο· ἱερή τελετή. Καί λαμβάνει χώρα μέσα στό ναό, ἕνα τόπο ἱερό, προσευχῆς καί λατρείας. Τόν σεβασμό στήν ἱερότητα τοῦ χώρου καί στά ὅσα τελοῦνται σ᾽ αὐτόν δείχνουμε ὄχι μόνο μέ τή διάθεση τῆς ψυχῆς μας ἀλλά καί μέ τή σεμνή ἐνδυμασία μας.

    Δυστυχῶς, πάει νά γίνει κανόνας νύφη, κουμπάρα, συγγενεῖς, καλεσμένοι νά ἐμφανίζονται στό μυστήριο τοῦ γάμου μέ προκλητική ἐνδυμασία. Εἴτε εἶναι καλοκαίρι εἴτε εἶναι χειμώνας.

    Ἡ συμπεριφορά μας αὐτή δέν μᾶς τιμᾶ, γιατί κι ἐμεῖς μέ τήν προκλητική μας ἐνδυμασία δέν σεβόμαστε οὔτε τόν Θεό μπροστά στόν ὁποῖο ὑποτίθεται στεκόμαστε, οὔτε τήν ἱερότητα τοῦ χώρου, οὔτε τό ἴδιο τό μυστήριο τοῦ γάμου στό ὁποῖο συμμετέχουμε.

    ΣΕΜΝΗ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ ! Σεβασμός στό ναό τοῦ Θεοῦ. Σεβασμός στήν ὥρα τοῦ μυστηρίου.